وقتی ترانه‌ی صدات آهنگ بارون می گيره

حالت ابری چشات تو ذهن من جون می گيره

حرکت خسته‌ی لبات وقتی خداحافظُ گفت:

لرزش آروم دلت وقتی جوابشو شنفت

هق هق زرد شونه‌هات پاييزُ تو گلوم نشوند

تاب موهات تو باد منُ به آخر دنيا کشوند

نيستی صدای رفتنت کابوس لحظه‌هام شده

تاريکی کنج اتاق مدتيه که جام شده

باور نمی کنی نکن ولی تمومه کار من

می شينه رو دستای تو همين روزا غبار من