به  رویم  آسمانی  ر ا پُر  از  آوار    آوردی

           تو حتماً از قناری ها شنیدی طعم آزادی

           برای من قفس ها را چه بی آزار آوردی

                ضمیر شعرهای من پُر از تو بود و از تو پُر

                ببین  با  رفتنت  غم  را  ضمیر  یار آوردی

                        منم  زندانی  اسمت  , بدون هیچ سلولی

                        نمی دانی که بی حاصل , برایم خار آوردی

                                    به  دنبال رد  پایت عصا  ساییده ام  اما

                                    به  جای گرمی دستت عصا انگار آوردی

                                       بدون شانه ات امشب هوای گریه می آید

                                         برای   رفع   تنهایی   کمی  دیوار   آوردی