بی تو خنده قدغن شد

              رفتی  و  هق هق  گریه

              از تو تنها سهم من  شد

 رفتی  و بی تو  بریدم

 از  همه  عالم   و  آدم

               باقی  عمرم  و بی تو

               من   به  باد گریه دادم

 رفتی   و  گرفتش   از من

 رفتنت هر چی که داشتم

      کاشکی     بودی   وقت    گریه 

      سر  رو شونه هات  می ذاشتم

 حالا نیستی که ببینی

بی تو سرده   روزگارم

              مثل محکوم به گریه

              حق خندیدن  ندارم

 بی تو مثل یه غریبه

 میون این همه آدم

                 مُردم  از درد غریبی

                نرسیدی تو به دادم

نازنین   درد    تو    از  من

 همه ی سهم من این بود

           پُشت  خنده های با تو

          بی تو گریه در کمین بود