دل من هرزه نـبـود...

دل من عادت داشـت ، که بمانـد یک جا

معـلـوم است ، به در خانه تو!

که تو هر روز از آن می گـذری.

گاهگاهي كه دلم مي گيرد

پيش خود مي گويم

آن كه جانم را سوخت

ياد مي آرد از اين بنده هنوز

 
سخت جاني را ببين

كه نمردم از هجر

مرگ صد بار به از

 
بي تو بودن باشد

گفتم از عشق تو من خواهم مُرد

چون نمردم هستم

پيش چشمان تو شرمنده هنوز

گرچه از فرط غرور

 
بعد تو ليك پس از آنهمه سال

كس نديده به لبم خنده هنوز

گفته بودند كه از دل برود يار چو از ديده برفت

سالها هست كه از ديده من رفتي ليك

دلم از مهر تو آكنده هنوز

دفتر عمر مرا

دست ايام ورقها زده است

زير بار غم عشق

قامتم خم شد و پشتم بشكست

در خيالم اما

همچنان روز نخست

تويي آن قامت بالنده هنوز

در قمار غم عشق

دل من بردي و با دست تهي

منم آن عاشق بازنده هنوز

حالا   نشستم    یه    گوشه   دارم    ستاره        می شمارم

اگر    بهت     گفته    بودم     حالا     تو    مال   من      بودی

من  تو    خیال     تو    بودم     تو       تو  خیال    من    بودی

کاش       که    میون   من  و  تو    تو     اون   روزا  حصار نبود

هیچی     میونمون     به        جز     دلای      بی قرار     نبود

انگار   که    تقدیر   نمی خواست    تو    در   کنار   من  باشی

منم     بهار     تو     باشم   تو      هم    بهار   من      باشی

یه     خلوت    ساکت     و    سرد    انگار  اسیرمون      شده

نمی شه    فکر    دیگه    کرد    ما   خیلی   دیرمون      شده

تو     رفتی      و     حالا     دیگه     اونور     دنیا        خونته

انگار    نه     انگار    که     کسی     اینور      آب       دیوونته

تقصیر     هر     دومون    بوده   ما عشقو نشناخته      بودیم

فقط    یه    قصر   کاغذی    تو    رویامون    ساخته      بودیم

باید    یکی     از   ما    دو   تا   غرورو  ميگذاشت    زیر     پا

آروم   به   اون   یکی   می گفت   یه  عاشق واقعی     باش

جدایی    دستای      ما     یه    اتفاق      ساده        نیست

سواره    هرگز    با    خبر        از    قصه ی     پیاده   نیست

توی     مسیر    عاشقی     باید      هوای      دلو     داشت

حرف     دلو     عین   قسم     رو     طاقی چشما    گذاشت

حالا     که     من    تنها    شدم     قدر  چشاتو     می دونم

ولی   نمی شه   کاری    کرد    همیشه      تنها    می مونم

کاش     توی    دنیا     هیچ    کس       قربونی  غرور    نشه

راه  دو  تا    پرنده    کاش    هیچ  روزی    از    هم  دور  نشه